Łatwe utwory na pianino, których warto nauczyć się w pierwszej kolejności, to te, które brzmią trudniej, niż są w rzeczywistości. Powolne tempo, melodia, którą ludzie rozpoznają po dwóch taktach, i lewa ręka, która się powtarza. Opanuj jeden z nich, a zabrzmi to, jakbyś grał od roku. Oto kilka, które biją znacznie powyżej swojej trudności, i dlaczego się sprawdzają.
Co sprawia, że utwór jest łatwy, ale robi wrażenie
Głównie trzy rzeczy. Powolne lub równe tempo, żebyś nie ścigał się z własnymi dłońmi. Powtarzający się wzorzec w lewej ręce, żeby po nauczeniu się jednego taktu znać już większość utworu. I melodia, którą słuchacz zna, bo rozpoznanie wykonuje połowę pracy związanej z dobrym brzmieniem. Utwór może być prosty do zagrania, a mimo to zatrzymać kogoś w pokoju. Ta różnica między tym, jak trudno wygląda, a tym, jak trudny jest naprawdę, to cała sztuczka.
Pięć, które brzmią lepiej, niż są
Dla Elizy (początek). Najsłynniejsze kilka taktów Beethovena nie bez powodu jest rytuałem przejścia. Rozpoznawalna część otwierająca porusza się jedną ręką naraz i wygodnie leży pod palcami początkującego.
Gymnopédie No. 1. Satie napisał ją powolną i przestronną celowo. Między nutami jest czas, a to dokładnie to, czego potrzebuje początkujący, i brzmi to jak muzyka filmowa.
Clair de Lune (pierwsze frazy). Cały utwór jest naprawdę trudny, ale początkowe frazy są delikatne i przepiękne, i to właśnie ta część, którą wszyscy rozpoznają.
Kanon D-dur. Wzorzec akordów Pachelbela powtarza się przez cały czas, więc lewa ręka szybko staje się pamięcią mięśniową, podczas gdy prawa prowadzi melodię.
Greensleeves. Ludowa melodia, która przetrwała wieki, bo jest zarazem prosta i przejmująca. Łatwa na start, satysfakcjonująca na koniec.
Wszystkie z nich możesz zagrać w trybie gry na pianinie w Piano Aura, gdzie są wolne od praw autorskich, śledząc nuty, gdy spadają, zamiast czytać zapis. Praktyczna wskazówka: aplikacja zapisuje ten utwór jako Für Elise, więc jeśli wyszukiwanie "fur elise" nic nie zwraca, wpisz "Elise".
Nuty do trzech łatwych początków
Jeśli szukałeś łatwych nut na pianino, to jest ta część dla ciebie. Poniżej początkowe frazy zapisane zwykłymi nazwami dźwięków, tak jak podpisuje się je nad klawiszami (litery łacińskie: C = do, D = re, E = mi, F = fa, G = sol, A = la, B = si, czyli dźwięk, który po polsku nazywamy też H). Środkowe C to biały klawisz tuż na lewo od pary czarnych klawiszy najbliższej środka klawiatury.
Oda do radości (Beethoven). E E F G G F E D C C D E E D D. Każdy dźwięk to biały klawisz, a ręka się nie przesuwa: kciuk na C, po jednym palcu na klawisz aż do G. Ostatnie E przytrzymaj trochę dłużej niż resztę, a skończ na dwóch D.
Twinkle Twinkle Little Star. C C G G A A G, potem F F E E D D C. Dwie linijki, a druga schodzi prosto w dół, tam, skąd zaczynasz.
Dla Elizy (pierwszy czy drugi takt). E D# E D# E B D C A, zaczynając od E w oktawie powyżej środkowego C. D# to czarny klawisz tuż na lewo od tego E, więc początek to dwa sąsiednie klawisze kołyszące się tam i z powrotem, zanim melodia opadnie na A.
Nazwy dźwięków mówią, które klawisze nacisnąć, ale nie jak długo je trzymać, więc posłuchaj melodii raz, zanim zagrasz. Na komputerze nasza darmowa klawiatura w przeglądarce gra z klawiszy twojej klawiatury: A to C, a S D F G H J wspinają się po białych klawiszach aż do B. Oda do radości zamienia się w D D F G G F D S A A S D D S S (tak, klawisz D gra E), i to jedną ręką.
