Τα εύκολα κομμάτια πιάνου που αξίζει να μάθεις πρώτα είναι αυτά που ακούγονται πιο δύσκολα απ' όσο είναι. Αργό τέμπο, μια μελωδία που ο κόσμος αναγνωρίζει σε δύο μέτρα, κι ένα αριστερό χέρι που επαναλαμβάνεται. Βάλε ένα τέτοιο κάτω από τα δάχτυλά σου και ακούγεται σαν να παίζεις έναν χρόνο. Να μερικά που χτυπάνε πολύ πιο ψηλά από τη δυσκολία τους, και γιατί λειτουργούν.
Τι κάνει ένα κομμάτι εύκολο αλλά εντυπωσιακό
Κυρίως τρία πράγματα. Ένα αργό ή σταθερό τέμπο, ώστε να μην κυνηγάς τα ίδια σου τα χέρια. Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο αριστερό χέρι, έτσι ώστε μόλις μάθεις ένα μέτρο να ξέρεις ήδη το μεγαλύτερο μέρος του κομματιού. Και μια μελωδία που ο ακροατής γνωρίζει, γιατί η αναγνώριση κάνει τη μισή δουλειά για να ακούγεται καλό. Ένα κομμάτι μπορεί να είναι απλό στο παίξιμο και όμως να κόψει την ανάσα κάποιου στο δωμάτιο. Αυτή η απόσταση ανάμεσα στο πόσο δύσκολο φαίνεται και στο πόσο δύσκολο πραγματικά είναι: αυτό είναι όλο το κόλπο.
Πέντε που ακούγονται καλύτερα απ' όσο είναι
Für Elise (η αρχή). Τα πιο διάσημα λίγα μέτρα του Μπετόβεν είναι τελετή μύησης για κάποιον λόγο. Το αναγνωρίσιμο αρχικό μέρος κινεί ένα χέρι τη φορά και κάθεται άνετα κάτω από τα δάχτυλα ενός αρχάριου.
Gymnopédie No. 1. Ο Σατί την έγραψε αργή και ευρύχωρη επίτηδες. Υπάρχει χρόνος ανάμεσα στις νότες, που είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται ένας αρχάριος, και ακούγεται σαν μουσική ταινίας.
Clair de Lune (οι πρώτες φράσεις). Ολόκληρο το κομμάτι είναι πραγματικά δύσκολο, αλλά οι αρχικές φράσεις είναι απαλές και υπέροχες, κι είναι το μέρος που όλοι αναγνωρίζουν.
Canon in D. Το μοτίβο συγχορδιών του Πάχελμπελ επαναλαμβάνεται σε όλη τη διάρκεια, οπότε το αριστερό χέρι γίνεται γρήγορα μυϊκή μνήμη, ενώ το δεξί κρατάει τη μελωδία.
Greensleeves. Μια λαϊκή μελωδία που έχει επιβιώσει επί αιώνες επειδή είναι ταυτόχρονα απλή και στοιχειωτική. Εύκολη στην αρχή, ικανοποιητική στο τέλος.
Μπορείς να παίξεις όλα αυτά στο παιχνίδι πιάνου του Piano Aura, όπου είναι χωρίς πνευματικά δικαιώματα, ακολουθώντας τις νότες καθώς πέφτουν αντί να διαβάζεις παρτιτούρα. Μια πρακτική συμβουλή: η εφαρμογή το γράφει Für Elise, οπότε αν η αναζήτηση "fur elise" δεν βγάζει τίποτα, ψάξε "Elise".
Οι νότες για τρεις εύκολες αρχές
Αν έψαχνες εύκολες νότες για πιάνο, αυτό είναι το μέρος που ήθελες. Εδώ είναι οι αρχικές φράσεις ως απλά ονόματα νοτών, όπως θα τα έγραφες πάνω από τα πλήκτρα (λατινικά γράμματα: C = ντο, D = ρε, E = μι, F = φα, G = σολ, A = λα, B = σι). Το μεσαίο ντο (C) είναι το λευκό πλήκτρο ακριβώς αριστερά από το ζευγάρι των μαύρων πλήκτρων που είναι πιο κοντά στο κέντρο του πληκτρολογίου.
Ωδή στη χαρά (Μπετόβεν). E E F G G F E D C C D E E D D. Όλες οι νότες είναι λευκά πλήκτρα και το χέρι σου δεν μετακινείται: αντίχειρας στο C, ένα δάχτυλο ανά πλήκτρο ως το G. Κράτα το τελευταίο E λίγο περισσότερο από τα υπόλοιπα και τελείωσε στα δύο D.
Twinkle Twinkle Little Star. C C G G A A G, μετά F F E E D D C. Δύο γραμμές, και η δεύτερη κατεβαίνει κατευθείαν πίσω εκεί που ξεκίνησες.
Für Elise (το πρώτο ή τα δύο πρώτα μέτρα). E D# E D# E B D C A, ξεκινώντας από το E στην οκτάβα πάνω από το μεσαίο ντο. Το D# είναι το μαύρο πλήκτρο ακριβώς αριστερά από αυτό το E, οπότε η αρχή είναι δύο γειτονικά πλήκτρα που αιωρούνται μπρος-πίσω πριν η γραμμή πέσει στο A.
Τα ονόματα των νοτών σου λένε ποια πλήκτρα, όχι πόσο να τα κρατήσεις, γι' αυτό άκου τη μελωδία μία φορά πριν την παίξεις. Σε υπολογιστή, το δωρεάν πληκτρολόγιο του browser παίζει από τα γράμματα του πληκτρολογίου σου: το A είναι C, και τα S D F G H J ανεβαίνουν στα λευκά πλήκτρα ως το B. Η Ωδή στη χαρά γίνεται D D F G G F D S A A S D D S S (ναι, το πλήκτρο D παίζει E), γραμμένη με ένα χέρι.
